anja-pruijn

Blog: Anja Pruijn

anja-pruijnIk ben Anja Pruijn (33); geboren en getogen in Duitsland en sinds 2008 woonachtig in Rotterdam. Ik ben voor de liefde naar Nederland gekomen. Samen met mijn man heb ik twee prachtige zoons; Thomas van 5 jaar en Sebastian van 7 maanden. Rotterdam is mijn thuis geworden. Ik geniet van de skyline als ik vanuit het zuiden over de Brienenoordbrug rij; elke keer weer. Het is een stad met karakter en eerlijke, directe mensen. Daar hou ik van.

In Duitsland heb ik de master revalidatiepsychologie gedaan aan de Hogeschool Magdeburg-Stendal op de faculteit toegepaste humaan wetenschappen. Verder heb ik op de universiteit Leiden een master in Pedagogische Wetenschappen behaalt. Sinds 2009 ben ik werkzaam in de kinderopvang. Ik heb veel ervaring op kunnen doen in het werk met kinderen en hun ouders. Niet alleen als groepsleiding maar ook bij de administratie is geen dag hetzelfde. Ik hoor wat ouders bezighoudt, waarom er soms SMI (Sociaal Medische Indicatie) plaatsingen nodig zijn of ouders onder bewind voering staan. Aangrijpende en soms verdrietige verhalen.

Ik ben bij de Brede Raad 010 gekomen omdat ik bruggen wil slaan. Van Dale (2006) weet het passend te verwoorden – mijn doel is het om “twee groepen met elkaar in contact brengen, zodat er wederzijds begrip ontstaat. De brug is hier een symbool voor de uitwisseling van gedachten en ervaringen. De brug verbindt twee werelden die eerder van elkaar gescheiden waren.” De Rotterdammer een stem geven, mijn ervaring inbrengen, me inzetten voor de allerkleinsten.

Kinderen zijn mijn passie en dan niet alleen mijn eigen kinderen. Ik wil me voor hun inzetten en voor hun ouders/verzorgers; zorgen dat ze een goede toekomst hebben en kunnen opgroeien tot volwaardige mensen die een goede plek hebben in de maatschappij. Ik kan vooral mijn ervaring en ontzettend veel motivatie inbrengen.

Mijn energie haal ik uit mijn gezin, de herfst, uit momenten voor mezelf en uit het reizen. Ik hou ervan om andere landen te ontdekken, even (of soms ook wat langer) ver weg te zijn van thuis; er schuilt altijd een beetje het verlangen naar de verte in me.